Snelwegrestaurants, parkeerplaatsen en benzinepompstations zijn antropologische lustoorden. In alle vluchtigheid tref je er de hele wereld aan, zonder dat iemand er ook maar zou komen als ie wat beters zou hebben te doen. Alles wat er gebeurt is functioneel, maar niemand lijkt het er onprettig te vinden. Vrachtwagenhauffeurs slapen er, gezinnen eten bij McDonalds en zakenmensen gooien hun tank vol met een sigaret tussen de tanden. Snelwegrestauraties zijn eigenlijk net zo iets als vliegvelden en treinstations; een beetje programmamaker zou er zo een paar TV-seizoenen mee kunnen vullen. Goodbye, hello. Hello, goodbye

Ook voor kippen is er een plek in de hang outs van het snelwegwezen. De meesten doen dat dan wel in de pan van restaurant La Place of als quick snack in de foodcorner van het tankstation, maar de kippen die ik tegenkwam beschouwden het asfalt als een boerenerf waar ze een graantje van het automobiele leven kunnen meepikken. Van de chauffeur die de beesten voor zijn wielen kreeg was het wel 'humaan' - maar wel uiterst riskant - om in de berm uit te wijken.

Een kip op de snelweg is eigenlijk net zoiets als een papoea in een museum. Althans, ik bedoel dat papoeas zo bijzonder zijn dat er in het S.M.A.K. in Gent allerlei filmpjes over worden gedraaid. Ik heb geen idee wat de bedoeling van de tentoostelling was (ik heb een hekel aan toelichting), maar het was wel leuk om er naar te kijken.

In Amsterdam overigens stonden er laatst een paar Papoea's in de Kalverstraat met een gitaar liedjes te zingen. Een paar supporters deelden pamfletten uit over genocide die de Indonesische regering op inwoners van West Papua zou voltrekken. Waar het precies over ging weet ik niet, maar er komt wel een wat lugubere mop in me op: er lopen twee papoea's over de Kalverstraat, zegt de een tegen de ander .. hé je bent er niet.

Kermissen zijn overigens ook antroplogische lustoorden. In Gent bezocht ik er een op zondagmorgen dus daar waren weinig mensen en de locatie was zogezegd antropologisch leeg. Wel stond er een enorm reuzenrad, het Europa Rad, met in het midden van het reuzenwiel de vlaggen van deelnemende landen in de Europese Unie. Het rad was niet in beweging maar stond toch wel mooi symbolisch te zijn: Europa, je laat ons tollen, je laat ons sollen.

Tenslotte zag ik in de etalage van een boekenwinkel een boek over de ondersteuning van mensen met ernstige meervoudige beperkingen. Dat is nogal wat, niet alleen meervoudige beperkingen, maar ook nog eens zeer ernstige meervoudige beperkingen. Daar kun je natuurlijk ook de meest interessante antropologische studies aan wijden.

Maar al met al moet je er bij al die antropologische prietpraat natuurlijk niet van uitgaan dat je ook maar iets aan de weet komt dat van belang is hè. "We never tell everything. We always keep something for the next anthroplogist," stond er op een bordje in het S.M.A.K. bij de papoea's. Die antropologen die op veldonsderzoek uitgaan krijgen ook maar wat op de mouw gespeld hè.