Afbeelding: Screenpunk wordt gefotografeerd op The Next Web, 3 en 4 april 2008,
Westergasfabriek, Amsterdam. Screenpunks aantekeningen over de internetconferentie
worden de komende dagen geblogd op Screenwork.nl.
Deel 1. Aan het werk.
De afgelopen jaren heb ik een beetje zitten slapen als het om internetontwikkeling
gaat. Er was eerlijk gezegd ook niet veel reden om iets te ondernemen. Net voordat
de dotcomhype in 2000 in elkaar flikkerde heb ik een niet ongunstige slag geslagen
met de verkoop van een marketingportal. De afgelopen jaren heb ik daar rustig
aan van kunnen doen, maar omdat inmiddels is de bodem van het beursje in zicht
en de kachel moet blijven roken, dient de boel weer in beweging te komen. Sinds
een paar weken probeer ik feeling te krijgen met de altijd hyperdynamische
webmarkt. Omdat je altijd maar het beste kunt doen wat iedereen doet om op goede
ideeën te komen, maar dan anders, heb ik me op web 2.0 gericht. Ik blog
inmiddels bij Blogger, google bij iGoogle en twit bij Twitter.
Netwerktijgeren
Op Twitter heb ik over The Next Web gehoord, op Twitter hoor je van alles. Niet
alleeen dat op de conferentie cutting edge inzichten over internet
aan bod zullen komen, er zal ook voldoende gelegenheid zijn om te *netwerken*.
Dat is mooi, want zonder de juiste contacten in de wereld kom je natuurlijk
nergens. Wel zal ik het netwerktijgeren een beetje moeten oefenen. De strakke
marketingdialoog ben ik de afgelopen jaren kwijtgeraakt. En de mensen met wie
ik de laatste tijd via het web contact heb blijven verborgen achter de profieliconen
en schermnamen van de internetprogramma's. Dat werkt ook niet mee. Maar ik heb
enorm veel zin om m'n communicatieve voelsprieten weer eens uit te steken naar
mensen van vlees en bloed. Misschien dat ik zelfs een paar van mijn iconen in
de poppetjes van hun ogen kan kijken om eens te zien hoet het is om in levende
lijve met elkaar te tjilpen.
Twittericonen
Bij binnenkomst in het Transformastorhuis denk ik al een paar Tweets te herkennen.
Volgens mij staat Mariz daar kaartjes voor een of ander iets uit te delen. Vanochtend
heb ik via Twitter gevolgd hoe ze met de tram naar de Westergasfabriek is gereisd
en onderweg op het Leidseplein kwam vast te zitten. Een gozer met een bril die
voorbij loopt is volgens mij Whiplash uit Gent, België. Op Twitter liet
hij vanochtend weten dat hij al gangsterrappend met een maat onderweg was naar
Amsterdam.
Ik heb direct de neiging m'n Twittervrienden aan te spreken, maar doe dat
niet. Op een conferentie wil je niet al te eager over komen, nietwaar,
maar cool. Eerst de stroom der dingen maar eens op gang laten komen.
Transformatiezaal
*We don't have t-shirts* roept iemand achter me als ik met een grote kop sterke
koffie de sprekerszaal binnenloop. Hier zullen vroeger de transformatoren wel
hebben gestaan. Er tintelt geroezemoes door de zaal. Sommige confreristen zitten
met elkaar te kletsen. Anderen kijken welwillend in het rond. In de zaal houdt
zich ook een kudde prototypische nerds op. Met gekromde rug buigen zich over
de kleine computertjes die ze op hun schoot hebben gestald en tikken semi-autistisch
op de toetsenborden alsof hun leven er van afhangt. Ik wist niet dat er vandaag
gewerkt moest worden.
De grote zaal is afgesloten met houten luiken en wordt verlicht door enorme
theaterlampen die aan het zeker 15 meter hoge plafond zijn gemonteerd. Ik zie
nog geen stoel waar ik wil zitten, of een persoon waar ik naast wil zitten.
Het lijkt me een zaalplaatsingstactische zet om ergens aan de zijkant wat meer
naar voren in de schaduw van de spotlights een stoel te zoeken. Niet te dicht
naast iemand, ik heb geen zin in mensen op m'n huid, maar ergens waar ik freestyle
een beetje om me heen kan kijken.
Verbonden
Vrijwel onmiddelijk neemt iemand achter me plaats en begint met z'n voet tegen
mijn stoel te tikken. Heb ik weer, een tikneuroot. Om niet gelijk straf over
te komen, draai ik me om naar de gozer en vraag vriendelijk of hij misschien
tegen m'n stoel aan het tikken is. Nee, dat doet hij niet. Hij kijkt naar mijn
stoel en de stoelen naast de mijne en constateert dat de stoelenrij met beugels
met elkaar verbonden zijn. Verderop zitten een paar gasten te praten en daar
schud ik mee mee.
*That's the network idea probably* zegt m'n achterbuurman gevat.
*Yes, you're right* zeg ik terug. *When somebody kicks, everybody is shaking.*
Ik merk het al, het ijs met de achterbuurman breekt, mn eerste nieuwe netwerkcontact
zit er aan te komen. Op de stoel naast hem ligt een filmcamera, dat is een mooi
gespreksonderwerp. Maar net als ik hem wil vragen of hij voor zichzelf filmt
of voor een bedrijf, stapt een organisator in een wit pak met veel kabaal het
podium op om de conferentie te openen. Nu ja, dat gesprek komt zo direct wel.
Op de stoelen liggen een paar ballonnetjes met het logo van The Next Web. Ik
steek ze in m'n zak, daar kan ik vast een leuk fotootje van maken voor Screenworks
weblog. 
Blijf met RSS op de hoogte
van nieuwe afleveringen van Screenpunks Next Web avontuur.
 | 
