Afbeelding: Screenpunk houdt zich voorlopig even schuil op een onbekend adres op de Scandinavische hoogvlakte.

Koninginnedag
Op Koninginnedag vorige week ben ik spontaan naar het buitenland uitgeweken omdat de Belgische webmaffia me op de hielen zit. Tot nu toe had ik geen toegang tot internet dus m'n blogkameraden, twittervrienden en chatcompanen maken zich - niet geheel onterecht - enorm bezorgd over waar ik ben en hoe het met me gaat. Inmiddels heb ik wel een internetcomputer gevonden, dus ik wil iedereen laten weten dat de situatie nogal precair is, maar dat alles goed met me gaat. Gelukkig verkeer ik in goede gezondheid, en dat is toch het belangrijkste, nietwaar.

Sexslavin
Wat is er aan de hand? Vorige week, een paar uurtjes voor de feestelijkheden van de dertigste april royaal losbarstten, ben ik op Twitter aan de praat geraakt met een ex-collega van me, die wonderlijk genoeg als sexslavin in een bordeel in Antwerpen is gaan werken. Ik schrok even van het bericht, maar de ex-collega vertelde dat het altijd haar diepste wens was geweest om sexslavin te zijn, dus - live your dream! - er was niets aan de hand.

Ze had inmiddels een aardige cliëntele opgebouwd en zocht een website om met video en foto's enzo contact te onderhouden met haar klanten. Omdat ik tot over m'n oren in de webbizz zit, vroeg ze me of ik haar kon helpen. En als ik wat voor haar kon betekene, kende ze nog wel meer sexslavinnen die op internet dingen wilde doen, zei ze veelbelovend. Ik vertelde haar dat ik er over na zou denken en dat ik me weer bij haar zou melden als ik meer wist. Toen ben ik de stad in te gaan om een goeie ouwe Kebab te eten en een paar oranjebittertjes te drinken.

Weblash en The Dogman
Net toen ik op de vrijmarkt in de Utrechtstestraat van een man met kruimelbaard een gebonden deel uit het verzamelde werk van Jack London had gekocht en met het boek onder mn arm geklemd een hap wilde nemen van een stevig gevulde kebab, stormdde twee leden van de Belgische webmaffia op me af. Het waren Weblash en de Dogman en ze schoven direct een piepklein computertje onder m'n neus, waar een stukje sla met tomatensaus aan bleef hangen. Ik ken de gasten nog van The NextWeb, waar ik ze begin april wat schimmige werkzaamheden in de coulissen heb zien verrichten.

Tuinkabouters
*Hé Screenpunk, zoek jij niet nog een leuk webseitje* vroeg Weblash. *Wij hebben we nog wel wat mooie dingen in de aanbieding hoor.*
*Hier, moet je deze zien* zei de Dogman. En met een afstandsbediening klikte hij een website met silhouetten en contouren van een paar tuinkabouters op het scherm te voorschijn.
*Die kabouters kun je gerust vervangen door iets anders hoor, een leuk meisje met een zweepje bijvoorbeeld.* Met de vingers aan zijn vrije hand trok hij snel het ooglid van z'n linkeroog heen en weer. Die smiezels hebben mn twitterconversatie met m'n ex-collega vanochtend gevolgd, schoot het door me heen. Ze ruiken zaken. Ik zag dat op de onderste vingerkootjes van Dogmans hand sterretjes waren getatoeerd. Vier op een rij: * * * *.

Open mind
Nu is het altijd goed het onverwachte met open mind tegemoet te treden, dus terwijl ik achterover ging leunen tegen een lantaarnpaal vroeg ik de jongens of streaming video in combinatie met betaalmogelijkheden op de website ook tot de mogelijkheden behoorde. Dat was allemaal geen probleem, zei Weblash, terwijl ik een paar happen van m'n kebab nam. *Onze websites zijn de meest moderne die je kunt krijgen. En voor gunstige tarieven.*

Het zag er allemaal uit goed uit en inderdaad was de prijs die ze vroegen redelijk. We kwamen snel tot een vergelijk, maar toen begon de ellende ... toen ik de tuinkaboutersite had afgerekend, begonnen de webmaffiaboys vervelend te worden.

Contract
*Zo, en nu willen we het nog even hebben over de sites die je gaat leveren aan die andere hoerenmadammekes in ons Antwerpen,* zei de Dogman opeens zeer direct. En hij trok een stuk papier uit zijn binnenzak, dat hij me wilde overhandigen. Weblash stak vrijwel gelijk een pen naar me uit. Ik dacht even dat het een pistool was en van de schrik viel een lange klodder tomatensaus op m'n shirt.
*Teken dit contract maar, dan hebben we dat ook geregeld.*

Protectie
*De betaling van de websites komt later wel* zei de Dogman. *Maar we willen wel gelijk het protectiegeld incasseren.*
Ik denk dat ik een keek alsof er een vraagteken op m'n voorhoofd werd geschreven.
*Protectie, begrijp je wel* lichtte Weblash toe. *We moeten toch voorkomen dat er bijvoorbeeld Chinese hackers op die sites van die madammekes van jou komen. En dat moet betaald worden, we kunnen natuurlijk niet alles voor niets blijven doen.*
*En bovendien denken we dat het interessant voor je is om je in te kopen in het 'Centrum voor webservices' van onze grote vriend uit Gent.* Ik stak het laatste stukje kebab in m'n mond en besef dat het de hoogtse tijd is om verder te gaan.

Klaar
*Jongens, ik ben klaar met de zaken* zeg ik tegen de webmaffiosi *Ik moet er van tussen.*
*Jij bent helemaal niet klaar* zegt de Dogman fel. *Wacht maar even* En hij probeerde me met zijn vuist op m'n neus te slaan. De getatoeerde sterretjes op zijn vuist zie ik op me afkomen en in een reflex duik ik weg. Dogmans vuist raakt met een ferme klap de lantaarnpaal waar ik tijdens het gesprek tegen aan heb geleund.
*Amai* roept hij met een schreeuw van de pijn. *Amai.* Snel ren ik weg de Herengracht op.

De Belgische webmaffia gaat ook in de versnelling en rent achter me aan. Ze struikelen bijna over de woorden die ze me na roepen.
*Dat was spijnlijk zunne. Hier zal je voor boeten.*
*Hoerenjong. Betalen zal je.*
*Wacht maar tot onze Gentse vrienden hier van horen, dan zal de pap je dun door de broekspijpen stromen .*

In het water
Op de hoek van de Herengracht loop ik een kraam met poppen omver. En aan de Amstel stoot ik per ongeluk een gozer het rivierwater in. Hij heeft zo'n oranje tijgerpak aan waarin Gerard Cox ooit de tijgernootjes van Duyvis promootte. De jongen in het tijgerpak begint te brullen als hij weer boven water komt en de mensen stromen toe. Ik denk dat ze hem op de wal zullen trekken, maar als ik een blik over m'n schouder werp, zie ik dat ze de tijger in het water met z'n allen staan uit te lachen in plaats van uit het water halen. Nu ja dat is vervelend, maar in ieder geval blokkeren de toegstroomde mensen de weg voor de Belgische webmaffiosi en zo kom ik langs het Joods Historisch Museum gelukkig weer veilig de Oostelijke Binnenstad binnen.

Omdat je natuurlijk niet voorzichtig genoeg kunt zijn met die Belgische webgasten, besluit ik er even tussen uit te knijpen. Thuis doe ik m'n tandenborstel, en een paar onderbroeken samen met boek van Jack London in een reistas en vertrek ik naar een niet nader te noemen adres op de Scandinavische hoogvlakte om de Belgische dreiging te laten beteien.

Afbeelding: Screenpunk in het Noorderlicht.