Terug uit Hoboken dompelt de Amsterdamse stroom der dingen mij op perron 2b alweer onder. Heldhaftig, vastberaden en barmhartig, staat op het wapenschild boven de zijtrap. Wat kun je daar dan mee anno 2009?

Free Money
Sophie Hilbrand is in ieder geval heldhaftig. Bij de oostuitgang van het Centraal Station staat zij met een pruik, bril en cameraman gratis geld weg te geven. Als ik haar passeer heb ik niks in de gaten .. een dakloze die een krantje staat te venten denk ik .. maar als ik de waaier met geld in haar handen zie .. en ook onmiddelijk in de gaten heb dat het om echte euro's gaat en geen monopolygeld is mijn interesse gewekt. Free money, roept ze en .. gratis geld .. eerst denk ik nog Katja .. dan zie ik .. Sophie.

Geen interesse
De voetgangers die het station in en uit marcheren zijn ondanks de financiële crisis niet erg in Sophie's aanbod geïnteresseerd. Ik zie niemand iets aanpakken, of daar een poging toe doen. Die is van BNN, zegt een meisje dat langsloopt.

Als het even rustig is heeft Sophie mij in de gaten en lacht ze naar me. Je hebt slechte handel Sophie, zeg ik, niemand heeft belangstelling. Sophie lacht een gratis gulle lach. Ha .. die pak ik dan wel toch mooi even mee.

Klimhut
Vastberaden is in ieder geval de boomhut die ik later in het J.V. van Overloopplantsoen tegenkom. Het huisje is om een dikke boom heen gebouwd en hij ziet er uit alsof de buurtkinderen er veel speelpret kunnen beleven. Op een zijpaneel van de constructie zitten van die gekleurde klimblokjes die je ook in een klimhal tegenkomt.

Alco's
Terwijl ik foto's van de hut neem komen er twee dames naast me staan die vol lof over het speelapparaat praten .. prachtig mooi geweldig gaaf.

"Ze gaan de boel hier eindelijk eens aanpakken," zegt de ene dame. "De boel gaat op de schop."
"Het wordt tijd ook," zegt de ander. "Met de alco's loopt het de spuigaten uit."
"Het is schandalig," zegt die ene weer. Ze recht haar rug en met opgeheven hoofd kijkt ze naar een clubje mannen dat verderop op een paar afgebladderde bankjes bij elkaar zit.
Met droeve hondenogen kijken de mannen terug. Op de grond om hen heen liggen en staan lege halveliter blikken voordelige euroshopper pils.

Misschien dat voor die gasten ergens een soort drankhut kan worden opgericht.

Soul Brothers
Ook de jongens van de Soul Brothers - the funky brothers of disco & soul - ogen vastberaden .. althans op een stikker op een auto die langs de Amsterdamse grachten staat geparkeerd.

Op de website promoten de broeders zich met de liedjes van anderen .. ongetwijfeld leuk voor een feestje .. maar dat vind ik toch minder overtuigend .. hoewel het misschien niet minder vastberaden is.

Lieve Floor
Op een deurpost kom ik een dramatische tekst tegen van een moeder aan een dochter.

Lieve floor,
ik hou van
je, mama Nic.
Vrij zijn
waar is de
zelfstandige floor?
Het zit er nog
hoor, je kan
het!
Liefs mam.

Mama Nic
Als je als moeder zo'n tekst op de deurpost van je dochter schrijft moet je behoorlijk wanhopig zijn. Ik vraag me af wat het verhaal hier is? Is dochter Floor aan de drug geraakt? In de handen van een loverboy terechtgekomen?

En ook .. wie is mama Nic? Waarom plaatst ze haar initialen in het bericht? Heeft Floor meerdere moeders? Wil Floor misschien geen omgang meer met moeder Nic omdat moeder Nic misschien niet altijd even goed voor Floor heeft gezord?

In ieder geval is moeder Nic barmhartig. Het zit er nog hoor, je kan het. Met of zonder mij, zegt ze, je hebt het vermogen om uit je penibele situatie te komen en ik gun het je.

Maneki Neko
Later zie ik bij designshop Droog aan de Staalstraat een soort flipperkast vol met Maneki Neko .. de japanse gelukskatjes zijn in porcelijn uitgevoerd .. en als je een balletje de kast inschiet rolt het bumpend en botsend tegen de katjes naar beneden. Elk katje geeft z'n eigen noot af en zo ontstaat een melodietje .. een good luck melodietje. Misschien dat de firma Droog bij Floor en Mama Nic zo'n flipperkast zou kunnen bezorgen.