We zijn naar het theaterfestival Oerol op Terschelling geweest, maar eigenlijk hou ik helemaal niet van theater. Ik ben er voor de gezelligheid heen gegaan, om vrienden te ontmoeten en een beetje te relaxen. Ik heb wel een paar voorstellingen bezocht, maar het heeft me niet echt kunnen boeien. Eerlijk gezegd heb ik van de voorstellingen weinig begrepen en wat het beste is blijven hangen is het harde ongemak van de banken waar het publiek op moest zitten.

Jetlag
De laatste keer dat ik een theatervoorstelling heb gezien was ongeveer een jaar geleden op het Over het IJ Festival op het NDSM werf in Amsterdam-Noord. Die voorstelling heette Jetlag en ging over een aantal mensen die in een kroeg samen komen en heel erg dronken worden om vervolgens allerlei schreeuwerig drama tegen elkaar te ventileren. Al vrij snel raakte ik de draad van het verhaal kwijt, maar gelukkig liepen er allerlei leuke dames in lingerie rond en ben ik daar maar op gaan letten.

Afbeelding Jetlag

Frapant
Enigzins verbaasd was ik dat twee van de drie voorstellingen die we op Oerol bezochten ongeveer hetzelfde waren als Jetlag. In een loods in West-Terschelling hebben we Heelhuids & Halsoverkop gezien van het Noord Nederlands Toneel (samen met Club guy & roni). Het stuk gaat over mensen die tijdens een storm in een hotel samenkomen en daar ook heel erg dronken worden en allemaal tegen elkaar beginnen te schreeuwen.

De volgende dag hebben we in de duinen Dans je de hele dag met mij? gezien van Boogaerdt & VanderSchoot, over een personeelsfeestje waar de medewerkers zich het apelazarus hebben gezopen en er eveneens allerhande overtopt drama tegen elkaar uitgooien.

Dronkenschap
Opmerkelijk, zoveel toneel over het schreeuwerig gezwets van dronken mensen. Misschien dat dat komt omdat dronkenschap een steeds favorieter tijdverdrijf bij Nederlanders wordt (lees maar in de Telegraaf) en dat toneelschrijvers denken dat dronkenschap daarmee een steeds helderder kader voor waarachtig toneel wordt. Ik betwijfel het, want ik begrijp er allemaal niet zoveel van.

Gruwelijk irritant aan alle drie de toneelstukken is dat ik binnen 5 minuten de draad van het verhaal al kwijt ben. De toneelstukken starten allemaal met een of ander gesprek dat razendsnel escaleert in een chaotisch getier dat op diep traumatisch sporen uit het verleden zou moeten duiden. Wat de trauma's zijn en wat de eventueel cynische pointe er van is ontgaat me ten ene male en dat wordt alleen maar erger als andere acteurs op de bühne hun eigen verwarde ding er door heen gaan doen. In no time verlies ik mijn aandacht en vraag ik me af hoe lang het stuk nog duurt en hoe ik de resterende tijd kan doorbrengen zonder op te staan en weg te lopen.

Bij Jetlag vorig jaar kon ik naar mooie meisjes kijken die in nachtjaponnetjes over de tafels dansten. Heelhuids & Halsoverkop is eigenlijk meer een musical dan een theaterstuk en er is een goeie band bij die het verveelde publiek met prima experimentele country door de tijd heen hielp. Dans je de hele dag met mij? was in de duinen 's avonds in het donker. Het decor was prachtigmooi en ik heb met name zitten letten op de zeemeeuwen die als een soort duingeesten door de zoeklichten van het toneelstuk bleven duiken en schaduwen in de duinen.

Get Lost
Het andere toneelstuk dat we op Oerol hebben gezien ging had niet zoveel te maken met dronkenschap maar met een ander soort verwarring .. een labyrintisch doolhof. In de hoeken en inhammen van de wirwar aan nepheggen op een bosplaats die het geitenveld heet speelde een troep engelse acteurs allerlei toneelstukjes .. een picnickende familie, een verdaasde tuinman, een webwevende spinnenvrouw. Het idee was aardig, maar de acteurs probeerden de toeschouwers nadrukkelijk bij hun toneelstukjes te betrekken en als ik ergens een hekel aan heb is het dat wel .. ik wist niet hoe snel ik me in het theaterdoolhof uit de voeten moest maken.

Nou ja .. de rest van de tijd hebben we zo'n beetje over Terschelling rondgedoold en naar onbedoelde toneelstukjes en -decorstukken gekeken in de theatervrije zones van het eiland .. een paar zwarte schapen die een dansje maken op een bunker, een oranje stoel in een loods die wacht op de grote onbekende, een hooiwagen tegen een wolkenhemel, een kinderfiets met houten wielen waar kinderen sterke benen van zouden krijgen als ze er op fietsten en wat ik wel het mooiste vond .. een zilvermeeuw die op het dak van een stacaravan gaat zitten bij het naambordje van de caravan .. Zilvermeeuw. Misschien dat een van die theaterbeesten daar volgend jaar eens z'n voordeel mee kan doen.

Link
Dans je de hele dag met mij? op YouTube, Heelhuids & Halsoverkop op YouTube, Get Lost (Dot Maze) op Flickr

Blog over de heenreis, mijn Oerolfoto's, Flickr Oerolfotogroep